Lelydorp-vernoeming naar Santokhi zorgt voor rel

RedactieSuriname10 april 2026216 Views

Home
Suriname
Lelydorp-vernoeming naar Santokhi zorgt voor rel

PARAMARIBO – Een voorstel om onder meer plaatsen of instituten te vernoemen naar wijlen president Chandrikapersad Santokhi heeft geleid tot felle kritiek. Volgens Imran Taus laat dit zien waarom beleid in Suriname keer op keer als een negatieve verrassing wordt ervaren.

Tijdens een radiogesprek op LIM FM reageerde Taus op uitspraken van een belangrijke adviseur van de voormalige president de heer Makka. Hoewel hij de deskundigheid van de adviseur erkent, plaatst hij stevige vraagtekens bij diens denkbeelden.

“Het gaat mij niet om de persoon, maar om de ideeën die invloed hebben op beleid,” stelt Taus. “Als dit het niveau is van denken bij mensen rond de president, dan moeten we niet verbaasd zijn dat beleid vaak verkeerd uitpakt.”

“Kleingeestige ideeën op hoog niveau”

Volgens Taus getuigt het voorstel van een vorm van zelfverheerlijking die niet past bij de huidige situatie van het land. Hij noemt het zelfs “kleingeestig” en stelt dat dergelijke ideeën eerder passen bij een schoolklas dan bij topadviseurs van een staatshoofd.

“Hoe kun je spreken over verering terwijl er nog zoveel onduidelijkheid bestaat over beleid en beslissingen?” vraagt hij zich af. “We hebben nog geen volledig beeld van wat er is gebeurd, terwijl rechtszaken en discussies nog lopen.”

Kritiek op politieke cultuur

Taus gaat verder dan alleen deze kwestie en legt een bredere politieke trend bloot. Volgens hem ligt het probleem niet alleen bij presidenten, maar juist bij de mensen die hen adviseren.

“Het volk zegt vaak: het ligt niet aan de president, maar aan de mensen eromheen. Maar wie kiest die adviseurs? En welke ideeën brengen zij mee?” stelt hij.

Hij waarschuwt dat Suriname moet stoppen met leiders kiezen op basis van populariteit of charisma, en meer moet kijken naar visie en inhoud.

Geen nationale verheerlijking zonder consensus

Hoewel Taus aangeeft geen bezwaar te hebben tegen persoonlijke eerbetonen, trekt hij een duidelijke grens wanneer het gaat om nationale symbolen.

“Wil je een standbeeld op je eigen terrein? Prima. Maar zodra je nationale ruimte gebruikt, moet het volk daarachter staan,” zegt hij. “Je kunt geen nationale held creëren terwijl er nog grote vraagtekens zijn.”

“Suriname moet vooruit, niet blijven hangen”

Tot slot pleit Taus voor een fundamentele verandering in denkwijze binnen de politiek. Volgens hem blijft Suriname hangen in oude patronen en ontbreekt echte vernieuwing.

“We blijven rommelen in het verleden, terwijl we nieuwe ideeën nodig hebben,” zegt hij. “Zonder die omslag gaan we geen nieuw Suriname bouwen.”