
PARAMARIBO – De plaatsing van Suriname op de blacklist van de Europese Unie is volgens luchtvaartdeskundige Romeo Stienstra een zware internationale afstraffing die niet licht moet worden opgevat. Volgens hem is het een duidelijk signaal dat de luchtvaartsector structureel heeft gefaald.
“Om op de blacklist van de Europese Unie te komen, moet je het heel beroerd hebben gedaan. Dan ben je echt de slechtste leerling van de klas,” stelt hij.
Volgens Stienstra is de blacklisting geen plotselinge gebeurtenis, maar het eindpunt van een langdurig proces van waarschuwingen, tekortkomingen en falend toezicht.
“Dit gebeurt niet overnight. Hier gaan jaren aan vooraf. Signalen worden genegeerd, adviezen worden niet opgevolgd en uiteindelijk krijg je dit resultaat.”
De kern van het probleem ligt volgens hem niet bij één organisatie, maar bij het totale systeem van toezicht en regelgeving binnen de Surinaamse luchtvaart.
Wat de situatie extra schrijnend maakt, is dat Suriname volgens Stienstra al eerder in een vergelijkbare crisis zat. In het verleden werd het land door Amerikaanse luchtvaartautoriteiten beperkt, waardoor Surinaamse maatschappijen niet zelfstandig naar de Verenigde Staten konden vliegen.
“Dat traject heeft jaren geduurd. We hebben toen een nieuwe autoriteit opgezet, nieuwe wetgeving ingevoerd en uiteindelijk zijn we eruit gekomen.”
Juist daarom noemt hij het onbegrijpelijk dat dezelfde fouten opnieuw worden gemaakt.
“Je zou denken dat we geleerd hebben wat er nodig is om zo’n situatie te voorkomen. Maar blijkbaar niet.”
Volgens Stienstra is het idee dat Suriname binnen korte tijd van de blacklist af kan komen niet realistisch. Hij spreekt van een complex en langdurig herstelproces.
“Dit gaat over compliance, inspectie, certificering en toezicht. Dat zijn specialistische functies. Die bouw je niet in een paar maanden op.”
Hij benadrukt dat gekwalificeerd personeel schaars is en niet zomaar beschikbaar is. “Je kan die mensen niet van de ene op de andere dag aantrekken of opleiden. Daar gaan jaren overheen.”
In het meest optimistische scenario verwacht hij dat Suriname vijf tot zeven jaar nodig heeft om weer aan de internationale standaarden te voldoen.
Maar hij waarschuwt dat dit alleen haalbaar is als er direct de juiste keuzes worden gemaakt.
“Als je nu al de verkeerde richting opgaat, dan praat je niet meer over vijf tot zeven jaar. Dan wordt het veel langer.”
De gevolgen van de blacklisting reiken volgens hem verder dan alleen de luchtvaartsector. Het raakt ook de internationale reputatie van Suriname.
“Het zegt iets over hoe een land zijn zaken op orde heeft. En als je op zo’n lijst staat, dan tast dat vertrouwen aan.”
Volgens hem is de vraag niet alleen hoe Suriname van de lijst afkomt, maar of het land bereid is om de structurele problemen eindelijk serieus aan te pakken.