Vier jaar cel en tbs voor verkrachting van weerloze zorgcliënte in Venlo

De rechtbank Limburg heeft een 50-jarige man veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor de verkrachting en meermalige aanranding van een kwetsbare zorgcliënte in Venlo. De verdachte maakte volgens de rechtbank ernstig misbruik van een vrouw met meervoudige beperkingen, die volledig afhankelijk is van zorg en zich lichamelijk niet kon verweren.

De zaak draait om gebeurtenissen die zich zouden hebben afgespeeld tussen oktober 2024 en maart 2025 in een zorglocatie in Venlo. Het slachtoffer, een 34-jarige vrouw met niet-aangeboren hersenletsel, is immobiel en communiceert met behulp van een spraakcomputer, gebaren en pictogrammen. Volgens de rechtbank heeft de verdachte haar op 3 maart 2025 verkracht en haar in de maanden daarvoor ook meerdere keren aangerand.

De seksuele handelingen bestonden volgens het vonnis uit het zoenen op de mond, het betasten van haar borsten en billen en het met vingers binnendringen van de vagina en anus van het slachtoffer. De rechtbank acht bewezen dat de verdachte wist dat bij de vrouw de wil daartoe ontbrak.

De man werkte via een schoonmaakbedrijf op de zorglocatie waar het slachtoffer verbleef. Uit het onderzoek bleek dat hij als enige mannelijke medewerker op die locatie werkzaam was. Na een eerste melding in oktober 2024 werd hij daar weggehaald, maar volgens de rechtbank bleef hij toch betrokken bij de misdrijven. Een gestolen hoofdsleutel van de nachtdienst, waarmee toegang kon worden verkregen tot gebouwen en kamers van bewoners, werd later in zijn woning aangetroffen.

Forensisch onderzoek speelde een belangrijke rol in de zaak. Op kleding, beddengoed en incontinentiemateriaal van het slachtoffer werd DNA-materiaal aangetroffen dat volgens de rechtbank matchte met dat van de verdachte. Ook werden op het hoeslaken sporen gevonden die wezen op spermacellen of spermavloeistof. De rechtbank oordeelde dat deze sporen niet anders konden worden opgevat dan als dadersporen.

De verklaring van het slachtoffer werd door de rechtbank als betrouwbaar aangemerkt. Hoewel zij niet op een gebruikelijke manier kan spreken, verklaarde de rechtbank dat zij wel in staat is zaken te begrijpen en via haar eigen communicatiemiddelen duidelijk aan te geven wat er is gebeurd. Haar verklaringen werden volgens de rechtbank ondersteund door zorgmedewerkers, rapportages en forensische bevindingen.

Naast de gevangenisstraf legde de rechtbank ook tbs met verpleging van overheidswege op. Deskundigen schatten het risico op herhaling van soortgelijke zedendelicten als hoog in. Bij de verdachte is sprake van een licht verstandelijke beperking, maar volgens de rechtbank was hij ondanks die beperking in staat om het ontoelaatbare van zijn handelen in te zien. Wel werden de zedenfeiten in licht verminderde mate aan hem toegerekend.

Daarbovenop kreeg de man ook een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd. Daarmee kan hij ook na afloop van zijn gevangenisstraf en tbs onder toezicht blijven, als dat nodig wordt geacht voor de veiligheid van anderen.

De rechtbank kende het slachtoffer een schadevergoeding toe van 15.100 euro, waarvan 15.000 euro aan immateriële schade. De ouders van het slachtoffer hadden eveneens een vergoeding wegens affectieschade geëist, maar die vorderingen werden niet-ontvankelijk verklaard. Volgens de rechtbank kon op basis van de stukken op dit moment niet worden vastgesteld dat juridisch sprake is van ernstig en blijvend letsel in de zin van de wet.

In het vonnis stelt de rechtbank dat de verdachte een ernstige inbreuk heeft gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van een uiterst kwetsbare vrouw. Dat de feiten plaatsvonden in haar eigen kamer, op de plek waar zij zich juist veilig zou moeten voelen, rekent de rechtbank hem zwaar aan.