Welzijn voor rechter in miljoenenzaak rond Alcoa-pensioenfonds

RedactieSuriname25 maart 2026253 Views

Home
Suriname
Welzijn voor rechter in miljoenenzaak rond Alcoa-pensioenfonds

PARAMARIBO – Wat gister in de rechtszaal wordt behandeld als een fraudezaak rond het Alcoa Minerals Pensioenfonds Suriname, vindt zijn oorsprong in een besluit dat al in 2015 werd genomen. Wat toen werd gepresenteerd als een investering in vastgoed, groeide in de jaren daarna uit tot een dossier vol vragen over besluitvorming, documenten en miljoenenverschillen.

In 2015 besloot het bestuur van het pensioenfonds, onder voorzitterschap van Ferdinand Welzijn, over te gaan tot de aankoop van 500 percelen grond in het Altona-gebied. Volgens het dagelijks bestuur paste deze stap binnen een bredere strategie om het fonds minder afhankelijk te maken van liquide middelen op buitenlandse rekeningen. De Centrale Bank van Suriname zou het fonds er herhaaldelijk op hebben gewezen dat een groot deel van het vermogen beter geïnvesteerd kon worden, onder meer in vastgoed.

De aankoop leek op dat moment een zakelijke beslissing. Maar intern ontstonden later twijfels over hoe deze tot stand was gekomen. Binnen het fonds werden vragen gesteld over de rol van het dagelijks bestuur en de mate waarin het hoofdbestuur daadwerkelijk toestemming had gegeven voor de aankoop.

Die twijfels namen toe toen bleek dat er notulen in omloop waren waarin werd gesteld dat het hoofdbestuur akkoord was gegaan met de aankoop. Verschillende bestuursleden ontkenden echter dat er ooit een formele volmacht was verleend. Volgens hen was er wel gesproken over mogelijke investeringen, maar zou het dagelijks bestuur terugkomen met aanvullende informatie voordat er een definitief besluit genomen zou worden. Dat gebeurde volgens deze getuigen niet.

Toch werd de aankoop in december 2015 geformaliseerd, met een uittreksel van notulen waarin de goedkeuring van het hoofdbestuur werd gesuggereerd. Opvallend daarbij is dat dit document volgens getuigen niet was ondertekend. Dit moment markeert volgens betrokkenen het kantelpunt waarop de zaak veranderde van een interne discussie naar een kwestie met mogelijke strafrechtelijke gevolgen.

Het Openbaar Ministerie startte uiteindelijk een onderzoek nadat signalen van mogelijke onregelmatigheden, waaronder vervalste documenten en financiële afwijkingen, niet langer genegeerd konden worden. Daarmee kwam de zaak definitief in de openbaarheid.

Tijdens de zitting dinsdag werd voormalig minister Welzijn gehoord door kantonrechter Duncan Nanhoe over zijn mogelijke rol in deze kwestie. Naast hem verschenen ook de toenmalige secretaris en penningmeester voor de rechter. De drie blijven erbij dat zij handelden met toestemming van het hoofdbestuur.

Die lezing wordt echter betwist door getuigen, onder wie bestuursleden van het hoofdbestuur. Zij verklaarden dat er nooit formeel groen licht is gegeven voor de aankoop van de percelen.

Centraal in de zaak staat de vraag of notulen zijn vervalst om de aankoop te legitimeren. Welzijn ontkent dat hij zich hieraan schuldig heeft gemaakt en stelt dat een ander bestuurslid wijzigingen in het document zou hebben aangebracht. Op de vraag of hij ooit notulen heeft vervalst, reageerde hij met: “Waarom zou ik dat doen?”

Naast de discussie over toestemming speelt ook de financiële constructie een belangrijke rol. De eigenaar van het Altona-project verklaarde dat de grond na onderhandelingen werd verkocht voor 18.500 euro per perceel, wat neerkomt op een totaalbedrag van ongeveer 9,25 miljoen euro. In de koopakte werd echter slechts een bedrag van 6 miljoen euro opgenomen.

Volgens de verkoper was dit bedoeld om de overdrachtskosten te verlagen, een werkwijze die volgens hem vaker voorkomt in de vastgoedsector. Tegelijkertijd verklaarde hij dat hij uiteindelijk wel recht had op het volledige bedrag. Dat roept vragen op over de transparantie van de transactie en de controle daarop.

De zaak heeft inmiddels een bredere lading gekregen. Het gaat niet alleen om mogelijke bestuurlijke fouten of vervalste documenten, maar ook om het beheer van pensioengelden en het vertrouwen in instellingen die deze middelen moeten beschermen.

Het Openbaar Ministerie zal eind april met een strafvoorstel komen. Tot die tijd blijft de kernvraag centraal staan: was dit een investering die verkeerd is gelopen, of een besluitvormingstraject dat vanaf het begin niet klopte.