
PARAMARIBO – Vrouwen worden met beloften van een beter bestaan naar Suriname gehaald, maar belanden vervolgens in de prostitutie of andere situaties van uitbuiting. Ook in winkels en goudvelden bestaan risico’s op gedwongen arbeid. Minister Harish Monorath van Justitie en Veiligheid erkent dat mensenhandel een aanhoudend probleem vormt. Opmerkelijk is dat Suriname internationaal de hoogste beoordeling voor de bestrijding van mensenhandel behoudt, terwijl de gespecialiseerde opsporingsdiensten volgens de minister kampen met ernstige tekorten aan personeel, voertuigen en materieel.
Tijdens een interview met ABC Actueel op vrijdag 9 oktober ging Monorath in op de manier waarop mensenhandelaren misbruik maken van buitenlandse personen die naar Suriname komen in de hoop hun levensomstandigheden te verbeteren.
De minister wees op migratiestromen vanuit onder meer Cuba, Brazilië, Venezuela en de Dominicaanse Republiek. Volgens hem worden sommige personen met misleidende beloften naar Suriname gebracht en vervolgens uitgebuit.
Vooral vrouwen lopen volgens de bewindsman het risico om in de prostitutie terecht te komen. Daarnaast wees hij op mogelijke arbeidsuitbuiting in winkels en goudvelden.
Dat dergelijke praktijken daadwerkelijk voorkomen, blijkt ook uit een onderzoek van de Surinaamse politie in juni 2026.
Een vrouw die onder valse voorwendselen naar Suriname was gebracht, wist volgens de politie op 2 juni te ontsnappen en alarm te slaan. Zij zou onder dwang in nachtclubs en een bordeel in het binnenland hebben moeten werken.
Volgens het politieonderzoek werd de vrouw bedreigd, beperkt in haar bewegingsvrijheid en moest zij het geld dat zij verdiende afstaan. Twee verdachten werden in verband met de zaak aangehouden.
Het voorbeeld laat zien hoe personen die naar Suriname reizen met verwachtingen van werk en inkomen in een situatie van afhankelijkheid en uitbuiting terecht kunnen komen.
Hoewel de autoriteiten mensenhandelzaken onderzoeken en verdachten vervolgen, erkent Monorath dat de betrokken diensten onder moeilijke omstandigheden moeten werken.
Volgens hem bestaat een ernstig tekort aan voertuigen, operationeel materieel en manschappen. Het gaat om basisvoorzieningen die noodzakelijk zijn om vermoedelijke mensenhandelaren op te sporen, invallen uit te voeren en slachtoffers te beschermen.
De problemen worden groter wanneer personen na aankomst in Paramaribo naar het binnenland vertrekken. Controle en opsporing in afgelegen gebieden vragen immers om extra personeel, vervoer en middelen.
De minister benadrukte dat onmiddellijk in deze basisbehoeften moet worden voorzien.
Suriname heeft ondertussen zijn Tier 1-status behouden in het jaarlijkse Trafficking in Persons Report van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Dat betekent dat de overheid voldoet aan de internationale minimumnormen voor de bestrijding van mensenhandel.
Toch laten de gerapporteerde cijfers zien dat er belangrijke aandachtspunten blijven.
Tijdens de recentste verslagperiode werden vijftien mensenhandelzaken onderzocht, tegenover 25 in de voorafgaande periode. Twaalf verdachten werden vervolgd en acht mensenhandelaren veroordeeld.
Ook het aantal geïdentificeerde slachtoffers daalde van 25 naar 21. Een lager aantal geregistreerde slachtoffers betekent overigens niet automatisch dat mensenhandel daadwerkelijk is afgenomen.
Opvallend is bovendien dat volgens het rapport geen slachtoffers van arbeidsuitbuiting werden geïdentificeerd en geen onderzoeken naar dergelijke zaken werden gemeld. Dat contrasteert met de risico’s op uitbuiting in winkels en goudvelden die de minister tijdens het interview benoemde.
Volgens Monorath begint de aanpak van mensenhandel al bij de binnenkomst van reizigers. De immigratiedienst controleert onder meer waar personen zullen verblijven en over welke financiële middelen zij beschikken.
Wanneer twijfels ontstaan, kan nader onderzoek plaatsvinden. Maar de minister erkent dat het moeilijk is om personen te blijven volgen wanneer zij zich na aankomst naar andere delen van Suriname verplaatsen.
Ook meldingen vanuit buurten en gemeenschappen spelen volgens hem een rol bij het opsporen van mogelijke misstanden.
De hoogste internationale beoordeling is een erkenning voor de inspanningen van Suriname, maar vormt geen garantie dat alle slachtoffers worden opgespoord of dat mensenhandel effectief wordt voorkomen.
Juist de gebieden waar controle moeilijk is, kunnen kwetsbaar zijn voor uitbuiting.
Daarmee ontstaat een belangrijke vraag voor de regering: hoe kan Suriname zijn internationale positie behouden en slachtoffers daadwerkelijk beschermen zolang de diensten die mensenhandel moeten bestrijden onvoldoende personeel, voertuigen en operationele middelen hebben?
Monorath erkent dat investeringen dringend noodzakelijk zijn. Wanneer de tekorten worden weggewerkt en welke middelen daarvoor worden vrijgemaakt, werd tijdens het interview niet duidelijk.