Now Reading: President Simons zwijgt na uithaal Leo Brunswijk
-
01
President Simons zwijgt na uithaal Leo Brunswijk
EBS-directeur Leo Brunswijk zei dat leden van De Nationale Assemblée hun mond moeten houden en eerst hun stroomrekening moeten betalen. DNA-voorzitter Ashwin Adhin sloeg vervolgens terug: volgens hem heeft het parlement helemaal geen openstaande stroomrekening en zijn de betreffende facturen nooit bij DNA terechtgekomen.
Maar nu de eerste rook van deze confrontatie optrekt, blijft een veel grotere vraag liggen.
Wat gaat president Jennifer Simons hiermee doen?
Want EBS is niet zomaar een particulier bedrijf waarvan de directeur volledig buiten de overheid opereert. De Staat Suriname staat juist aan de andere kant van de tafel als aandeelhouder.
En dat maakt de stilte vanuit de regering steeds interessanter.
Brunswijk tegen het parlement: houd jullie mond
De aanleiding is inmiddels bekend.
Tijdens de discussie over de problemen bij EBS, waaronder de loadshedding, kreeg de leiding van het energiebedrijf vanuit DNA stevige kritiek. Er werden vragen gesteld over mismanagement, planning, communicatie en de manier waarop de elektriciteitsproblemen worden aangepakt.
Brunswijk reageerde op 3 september tegenover SUN.
Zijn boodschap aan DNA was ongekend scherp: de mensen in het parlement moesten volgens hem hun mond houden en eerst kijken hoeveel zij EBS nog verschuldigd zijn.
Brunswijk ging zelfs verder. Wanneer EBS de regels tegenover wanbetalers consequent zou toepassen, zou volgens hem eigenlijk ook de stroom van DNA moeten worden afgesloten. Dat is nogal een boodschap van de directeur van een staatsbedrijf aan de volksvertegenwoordiging.
Alleen blijkt er een probleem met zijn beschuldiging
DNA-voorzitter Ashwin Adhin weerspreekt Brunswijks verhaal.
Volgens Adhin heeft DNA geen openstaande elektriciteitsrekening zoals Brunswijk suggereert. Het parlement zou al sinds 2013 hebben gevraagd om de facturen toegestuurd te krijgen, maar deze niet hebben ontvangen.
Adhin zegt bovendien dat DNA bereid is te betalen zodra duidelijk wordt welke rekening daadwerkelijk voor het parlement bestemd is en wie daarvoor verantwoordelijk is.
En dus wordt de zaak nog merkwaardiger.
Brunswijk gebruikt een vermeende betalingsachterstand om het parlement publiekelijk de maat te nemen, terwijl de voorzitter van dat parlement zegt: laat die rekening dan maar zien. Dat moet niet moeilijk zijn.
EBS heeft een administratie. Hoeveel is DNA precies verschuldigd? Over welke periode? Welke factuurnummers horen daarbij? Wanneer zijn ze verstuurd? Naar welk adres? En op wiens naam staat de aansluiting? Leg het op tafel.
Maar daar stopt het verhaal niet
Want zelfs wanneer morgen blijkt dat DNA inderdaad een gigantische stroomschuld heeft, blijft de uitspraak van Brunswijk staan.
Een onbetaalde rekening ontneemt een parlementariër niet het recht om vragen te stellen.
DNA controleert de regering en bespreekt problemen die de bevolking raken. Wanneer Surinamers tijdens loadshedding zonder elektriciteit zitten, mogen volksvertegenwoordigers dus vragen stellen over EBS.
Sterker nog: dat is hun werk.
Een directeur mag die kritiek bestrijden. Hij mag cijfers presenteren. Hij mag parlementariërs zelfs stevig van repliek dienen.
Maar een directeur van een staatsbedrijf die tegen de volksvertegenwoordiging zegt dat zij haar mond moet houden?
Dan mag ook worden gevraagd waar voor de regering de grens ligt.
President Simons kan zich niet simpelweg achter EBS verschuilen
En hier wordt het politiek interessant. Uit officiële informatie over EBS blijkt dat de overheid niet slechts vanaf de zijlijn naar het bedrijf kijkt.
Op 24 december 2025 werden tijdens een buitengewone Algemene Vergadering van Aandeelhouders een nieuwe Raad van Commissarissen en CFO benoemd. Minister David Abiamofo trad daarbij op als gemachtigde namens de Staat Suriname.
Ook uit eerdere officiële stukken blijkt hoe concreet die aandeelhoudersrol kan zijn. In 2024 trad toenmalig president Chandrikapersad Santokhi tijdens een AVA zelf op als vertegenwoordiger van de aandeelhouder. De Staat staat dus niet buiten de deur bij EBS. De Staat zit aan tafel.
Dan wordt stilte een politieke keuze
En daarom verdient president Simons een eenvoudige vraag:
Vindt u dat Leo Brunswijk met zijn uitspraak binnen de grenzen is gebleven die u van een directeur van een staatsbedrijf verwacht?
Als het antwoord ja is, zeg dat dan. Dan weet het parlement waar het aan toe is. Als het antwoord nee is, volgt vanzelf de volgende vraag:
Waarom is Brunswijk dan nog niet publiekelijk op zijn gedrag aangesproken?
En juist hier wordt de achternaam Brunswijk onvermijdelijk onderdeel van het politieke debat.
Want Leo Brunswijk is niet zomaar Leo
Leo Brunswijk is de broer van Ronnie Brunswijk.
Dat feit bewijst op zichzelf helemaal niet dat Leo politieke bescherming geniet. Wie dat beweert, moet daarvoor bewijs leveren.
Maar het betekent wél dat president Simons iedere schijn van ongelijke behandeling zou moeten willen voorkomen.
Want Ronnie Brunswijk is niet slechts de broer van de EBS-directeur. Hij is een belangrijke politieke speler binnen de samenwerking waarop de huidige machtsverhoudingen rusten.
Daarom wordt de vraag juist relevanter:
Zou iedere andere directeur van een staatsbedrijf zich hetzelfde tegenover DNA kunnen permitteren?
Als het antwoord ja is, heeft Suriname kennelijk een nieuwe bestuurlijke standaard.
Als het antwoord nee is, moet worden uitgelegd waarom die standaard bij Leo Brunswijk anders lijkt.
De Staat heeft instrumenten
Dit is misschien wel het belangrijkste punt. De regering hoeft niet machteloos toe te kijken.
De statuten van EBS regelen de positie van de directie en de Algemene Vergadering van Aandeelhouders. De Staat oefent in de praktijk zijn aandeelhoudersrol uit en heeft dat ook recent nog gedaan.
Niemand hoeft daarom morgen op basis van één uitspraak ontslagen te worden.
Maar doen alsof de regering niets met de leiding van EBS te maken heeft, zou eveneens moeilijk vol te houden zijn.
De eigenaar kan vragen stellen. De eigenaar kan uitleg verlangen.
De eigenaar kan duidelijk maken welke bestuurlijke normen hij van de leiding verwacht. En de eigenaar van EBS is niet Ronnie of Leo Brunswijk.
Het is de Staat Suriname.
Dus president: wat wordt het?
Deze affaire gaat inmiddels niet meer alleen over een elektriciteitsrekening. Ook niet alleen over loadshedding.
Het gaat over gezag. Over de verhouding tussen staatsbedrijven en de volksvertegenwoordiging.
En uiteindelijk over de vraag of voor iedere directeur dezelfde grens geldt.
Daarom legt Rinieuws de kwestie rechtstreeks neer waar zij politiek thuishoort:
President Jennifer Simons, accepteert uw regering dat de directeur van EBS tegen gekozen volksvertegenwoordigers zegt dat zij hun mond moeten houden?
En als dat niet acceptabel is:
Wanneer wordt Leo Brunswijk op het matje geroepen? Want vanaf dit moment is zwijgen óók een antwoord.
