Jones haalt uit naar Sharman: ‘Zet Surinaamse nationalisten niet op sluwe manier weg

De behandeling van de wijziging van de Surinaamse nationaliteitswet kreeg maandag een scherpe politieke lading nadat DNA-lid Dew Sharman een mogelijk financieel motief achter de haast rond de wet ter sprake bracht. Initiatiefnemer Ebu Jones pikte die suggestie niet en haalde later hard uit.

“Probeer niet op een sluwe manier Surinaamse nationalisten op een bepaalde manier neer te zetten. Dat gaat u niet lukken”, beet Jones hem toe.

De aanleiding lag in het uitgebreide betoog van Sharman. Die maakte vanaf het begin duidelijk dat hij niet tegen de komst van diasporasporters is. Volgens hem kunnen buitenlandse topsporters met Surinaamse roots juist een belangrijke impuls geven aan het nationale voetbal.

Zijn probleem zit volgens hem bij de manier waarop de wet tot stand is gekomen.

Sharman zei dat de regeling in zijn perceptie “in mekaar geflanst” is en waarschuwde dat het verkrijgen van de Surinaamse nationaliteit veel verder gaat dan toestemming om voor Natio uit te komen.

Hij stelde onder meer vragen over de screening van kandidaten, de rol van Justitie en Politie, de juridische gevolgen voor dubbele nationaliteiten, de positie van wetenschappers en de snelheid waarmee het voorstel door DNA wordt behandeld.

Maar vooral zijn opmerkingen over geld zorgden voor vuur.

Sharman wilde weten wat het Suriname uiteindelijk kost wanneer tientallen diasporaspelers moeten worden ingevlogen, gehuisvest, gevoed en begeleid.

Volgens hem moet daarnaast de vraag worden gesteld waarom dergelijke middelen niet ook nadrukkelijk worden geïnvesteerd in jonge voetballers die in Suriname zelf worden opgeleid.

Hij zei geluiden te ontvangen dat lokale clubs niet allemaal gecharmeerd zijn van een regeling waarbij spelers uit het buitenland sneller toegang krijgen tot kansen, terwijl lokaal talent jarenlang met beperkte middelen probeert door te breken.

Daarna kwam de uitspraak die de verhoudingen op scherp zette.

“Een vogeltje heeft me ook ingevluisterd, voorzitter, dat als wij participeren aan dit soort toernooien, dat Suriname geld zal ontvangen. Dat dat de drijfkracht is om iedereen te mobiliseren om die wet er doorheen te krijgen”, zei Sharman.

Hij plaatste er onmiddellijk een voorbehoud bij.

“Ik weet niet als dat waar is. Ik zeg alleen wat gezegd is geworden.”

Nog tijdens zijn bijdrage ontstond rumoer. Jones reageerde vanuit de zaal, waarna de voorzitter hem erop wees dat hij als initiatiefnemer later aan het woord zou komen.

Maar de toon was gezet.

Ook initiatiefnemer Steven Reyme reageerde op Sharman. Reyme zei verschillende inhoudelijke zorgen van Sharman te begrijpen, waaronder de noodzaak van onderzoek naar de achtergrond van personen die via de nieuwe regeling Surinamer kunnen worden.

Op het punt van het vermeende geldmotief wees hij Sharmans suggestie echter resoluut af.

Volgens Reyme wordt de wet niet gemaakt omdat men “moni” wil verdienen.

De werkelijke reden is volgens hem de urgentie rond de nationale selectie. Diasporaspelers hebben volgens Reyme bewezen dat zij het niveau van Natio omhoog kunnen brengen en zijn nodig voor het toernooi van 24 september.

Jones ging later nog een stap verder.

Toen hij aan het woord kwam, maakte hij duidelijk dat hij vond dat Sharman met zijn opmerkingen een grens had overschreden.

Volgens Jones mag iedere parlementariër kritiek leveren, een mening hebben en vragen stellen. Wat volgens hem niet moet gebeuren, is via een suggestie de indruk wekken dat financiële motieven achter de initiatiefnemers of supporters van de wet zitten.

Jones stelde dat er juist vanuit het belang van Suriname is gehandeld.

Hij verwees daarbij naar het belang van de sporters, verzoeken vanuit de voetbalwereld en het bredere nationale belang om diasporaspelers voor Suriname beschikbaar te maken.

Volgens hem worden dezelfde spelers enthousiast toegejuicht wanneer zij wedstrijden voor Suriname winnen. Dan kan volgens Jones niet vervolgens worden gesuggereerd dat het streven om die voetballers beschikbaar te krijgen vooral met geld te maken heeft.

“Laten we ophouden. Laten we kijken naar het belang”, stelde Jones.

Daarna volgde zijn scherpste boodschap richting Sharman.

“Als we eigen mening hebben, hou je aan met je mening, maar probeer niet op een sluwe manier Surinaamse nationalisten op een bepaalde manier neer te zetten. Dat gaat u niet lukken.”

De botsing legt precies bloot waar het debat inmiddels om draait.

Sharman zegt niet te hebben vastgesteld dat geld de werkelijke drijfkracht is. Hij bracht naar eigen zeggen een geluid uit de samenleving naar het parlement en maakte expliciet duidelijk dat hij niet wist of het klopte.

Jones vindt echter dat alleen al het op deze manier naar voren brengen van zo’n onbewezen suggestie een verkeerde indruk kan wekken over de mensen die achter de wet staan.

Daarmee is de discussie over de nationaliteitswet inmiddels veel breder geworden dan de vraag of diasporavoetballers op tijd een Surinaams paspoort kunnen krijgen.

De ene kant benadrukt urgentie, nationale trots en de versterking van Natio. De andere kant waarschuwt dat haast, kosten, gebrekkige screening en onduidelijke juridische waarborgen later gevolgen kunnen krijgen die veel verder reiken dan het eerstvolgende voetbaltoernooi.

En precies op dat snijvlak kwam maandag de politieke vonk: Sharman sprak over een “vogeltje” en mogelijke financiële “drijfkracht”. Jones hoorde daarin een aanval op “Surinaamse nationalisten”.

Dat verschil in interpretatie zorgde uiteindelijk voor een van de scherpste momenten van de behandeling.