Mathoera kritisch op eigen kring: grootverdieners én te weinig prestaties

RedactiePolitiek Suriname9 september 2026249 Views

Home
Politiek Suriname
Mathoera kritisch op eigen kring: grootverdieners én te weinig prestaties

PARAMARIBO — VHP-parlementariër Krishna Mathoera vindt de kritiek op hoge salarissen binnen de overheid en bij staatsbedrijven voor een belangrijk deel terecht. Volgens haar zijn de loonverhoudingen in Suriname ernstig scheefgegroeid, terwijl onvoldoende wordt gekeken naar prestaties en de kwaliteit van de dienstverlening. In het radioprogramma ABC Actueel betrok zij ook haar eigen positie bij die discussie en uitte zij scherpe kritiek op de verkeershandhaving.

Op de vraag of zij als lid van De Nationale Assemblee zelf tot de grootverdieners behoort, antwoordde Mathoera bevestigend. Daarmee plaatste zij ook parlementariërs binnen de groep waarover de maatschappelijke discussie wordt gevoerd. Volgens haar moet bij loonbeleid niet alleen worden gekeken naar koopkracht, maar ook naar de zwaarte van functies, geleverde prestaties, schaarste op de arbeidsmarkt en de financiële draagkracht van de overheid.

Mathoera wees daarbij op de gevolgen van de aangekondigde loonsverhoging van 15 procent voor ambtenaren en aan hen gelijkgestelden. Volgens haar zijn bij sommige functies toelagen en overuren rechtstreeks gekoppeld aan het basissalaris. Een verhoging daarvan kan daardoor ook andere vergoedingen automatisch laten stijgen. Zij vindt dat de regering moet onderzoeken of bepaalde toelagen tijdelijk kunnen worden losgekoppeld. Eerst moet volgens haar duidelijk zijn wat werknemers daadwerkelijk ontvangen en wat verdere verhogingen de staat kosten.

De discussie gaat voor Mathoera echter verder dan de hoogte van salarissen. Zij uitte kritiek op de productiviteit binnen de overheid en bij parastatale bedrijven. “Soms heb ik het gevoel dat mensen betaald worden alleen om aan het werk te komen. Aanwezigheid wordt betaald in plaats van prestaties.” Volgens haar wordt onvoldoende gestuurd op concrete resultaten, terwijl juist duidelijk moet zijn welke bijdrage werknemers en organisaties leveren aan de samenleving.

Daarbij moet de overheid volgens Mathoera beter bepalen welke beroepsgroepen zij wil behouden. Zij wees onder meer op personeel in de zorg en het onderwijs, waar volgens haar sprake is van schaarste en vertrek van werknemers. Dat vraagt om loonbeleid waarin ook het belang van deze functies en de beschikbaarheid van personeel worden meegewogen.

Mathoera koppelde de scheve loonverhoudingen aan het bredere functioneren van de overheid. Volgens haar wordt onvoldoende ingespeeld op ontwikkelingen rond energie, veiligheid, verkeer, technologie en milieu. Vooral bij de verkeersveiligheid maakte zij concreet waar het volgens haar misgaat: regels hebben weinig effect wanneer overtreders nauwelijks worden aangesproken op hun gedrag.

“Maar veiligheid staat en valt met handhaving”, zei Mathoera, die zelf bij de politie heeft gewerkt. Zij beschreef hoe zij tijdens een avondrit gemakkelijk twintig tot dertig overtredingen kan constateren. Het gaat volgens haar onder meer om voertuigen zonder verlichting of met één werkende lamp, gevaarlijke inhaalmanoeuvres, snelheidsovertredingen en bromfietsen die niet aan de eisen voldoen. “En dan vraag ik me soms af: waar is de politie?”

Volgens Mathoera heeft het uitblijven van optreden gevolgen die verder gaan dan één overtreding. Zij waarschuwde voor een glijdende schaal waarbij kleine normovertredingen steeds groter worden. Ook kan het gedrag zich verspreiden: wanneer weggebruikers zien dat anderen de regels overtreden zonder gevolgen, neemt volgens haar de bereidheid toe om hetzelfde te doen. Een grotere pakkans moet ervoor zorgen dat mensen weer rekening houden met controle en bestraffing.

Haar voorstel is om verkeersboetes direct te laten betalen. Volgens Mathoera hoeft een boete niet uitsluitend hoog te zijn om effect te hebben; het gaat er ook om dat een overtreder de financiële consequentie onmiddellijk merkt. “Je kan een lage boete creëren, maar laat het principe zijn, laat mensen dat direct betalen, zodat mensen dat merken in hun portemonnee en daardoor hun gedrag gaan veranderen.” Zij pleitte daarmee voor een andere aanpak van de inning, zonder in het gesprek uit te werken hoe die praktisch moet worden georganiseerd.

Op de suggestie van de interviewer om auto’s en bromfietsen tijdelijk in beslag te nemen, reageerde Mathoera terughoudend. Volgens haar brengt dat extra werk en kosten met zich mee. Voertuigen moeten worden vervoerd, ergens worden gestald en vervolgens worden bewaakt. Daarbij maakte zij een opvallende opmerking over de bewaring bij de politie: “En als ik kijk naar hoeveel dingen verdwijnen bij de politie, dan wil ik mijn auto zeker niet…” Zij brak de zin af en wees vervolgens op de noodzaak van toezicht, controle en camerabewaking. Concrete gevallen noemde zij in dit deel van het interview niet.

Mathoera ziet meer in intensievere handhaving en directe inning van boetes. Tegelijk benadrukte zij dat controle alleen onvoldoende is. Zij onderscheidde drie onderdelen die gelijktijdig aandacht nodig hebben: betere infrastructuur, handhaving en bewustwording. Volgens haar is het verkeer sterk toegenomen, vooral het aantal bromfietsen, terwijl het wegennet en de voorzieningen onvoldoende zijn aangepast aan die groei.

Zij stelde voor om te onderzoeken welke wegen het meest worden gebruikt en daar gericht verbeteringen door te voeren. De Highway noemde zij als een van de wegen die aandacht verdienen. Daarnaast moet volgens haar worden gekeken naar maatregelen om de verkeersdrukte te spreiden. Veel overheidsdiensten en andere activiteiten zijn geconcentreerd in Paramaribo. Flexibele werktijden, een betere afstemming van schooltijden en alternatieve routes kunnen volgens haar worden onderzocht om die druk te verminderen.

Ook de gevolgen van verkeersongevallen moeten volgens Mathoera nadrukkelijker zichtbaar worden gemaakt. Zij pleitte voor bewustwording, eventueel met schokkende beelden, en wees op het leed van nabestaanden. De schade beperkt zich volgens haar niet tot beschadigde voertuigen: ook medische kosten, verlies aan productiviteit en blijvend persoonlijk verdriet wegen zwaar. Zij vertelde familieleden te hebben gesproken van wie een dierbare onschuldig in het verkeer was omgekomen.

Het ontbreken van duidelijke resultaten kwam ook terug in haar kritiek op de politieke aansturing. Mathoera plaatste vraagtekens bij het voortdurend verwijzen naar problemen die door vorige regeringen zouden zijn veroorzaakt. Volgens haar moet een nieuwe regering vaststellen welke situatie zij heeft overgenomen en vervolgens aangeven wat zij vanuit die uitgangspositie wil bereiken. “Het is mijn taak om van dit punt uit verder te gaan”, zei zij.

Daarvoor ontbreken volgens Mathoera te vaak concrete, meetbare en tijdgebonden doelstellingen. Haar inzet is dat de discussie over overheidsuitgaven niet ophoudt bij salarissen en verhogingen. Ook moet zichtbaar worden wat die uitgaven opleveren: welke prestaties worden geleverd, welke dienstverlening verbetert en welke problemen daadwerkelijk worden aangepakt.