SRD 100.000 voor één dwangbevel? Lau zet vraagtekens bij invorderingskosten

RedactiePolitiek Suriname11 oktober 2026204 Views

Home
Politiek Suriname
SRD 100.000 voor één dwangbevel? Lau zet vraagtekens bij invorderingskosten

PARAMARIBO – Een belastingschuld van SRD 10 miljoen zou bij een invorderingstarief van één procent kunnen leiden tot SRD 100.000 aan kosten voor een dwangbevel. Met dit rekenvoorbeeld waarschuwde parlementariër Jeffrey Lau tijdens de behandeling van de nieuwe belastingwetgeving voor mogelijk buitensporige kosten die boven op een bestaande belastingschuld komen. Ook minister Adelien Wijnerman erkende dat hoge invorderingskosten moeten worden begrensd.

De discussie vond vrijdag 9 oktober plaats tijdens de behandeling van de Invorderingswet en de Kostenwet Invordering Belastingen.

Lau stelde dat in het besproken tariefmodel wordt uitgegaan van één procent van de openstaande schuld, met een minimum van SRD 500 en zonder maximum.

Hij vroeg zich af waarom een administratieve of juridische handeling veel duurder zou moeten worden wanneer de onderliggende schuld hoger is.

Dezelfde handeling, een veel hogere rekening

Volgens Lau moet er een redelijke verhouding bestaan tussen de werkzaamheden die de overheid verricht en de kosten die daarvoor bij de belastingplichtige in rekening worden gebracht.

Een dwangbevel voor een grote belastingschuld hoeft volgens die redenering niet automatisch tientallen malen duurder te zijn dan een dwangbevel voor een kleinere schuld.

Tegelijkertijd kunnen minimumbedragen juist voor kleine ondernemingen zwaar uitpakken.

Wanneer een ondernemer al betalingsproblemen heeft, kunnen aanmaningskosten, invorderingskosten en rente de financiële positie verder verslechteren.

Lau pleitte daarom voor duidelijke maxima en een tariefstructuur die beter aansluit bij de omvang van de schuld.

Minister erkent risico

Minister Wijnerman ging tijdens haar beantwoording rechtstreeks in op de kritiek.

Zij erkende dat een percentage bij hoge belastingschulden tot aanzienlijke kosten kan leiden, terwijl een minimumbedrag bij kleinere schulden juist relatief zwaar drukt.

Volgens de minister verdienen het begrenzen van hoge kosten, het voorkomen van onnodige stapeling en een duidelijke specificatie van iedere kostenpost nadrukkelijk aandacht.

De regering heeft daarmee nog geen definitief maximum vastgesteld.

Parlement moet duidelijkheid krijgen

In de openbaar gepubliceerde afzonderlijke Kostenwet Invordering Belastingen staat dat de minister de tarieven voor verschillende invorderingshandelingen bij beschikking vaststelt.

Het tijdens het debat besproken tarief van één procent moet daarom nog worden beoordeeld aan de hand van de uiteindelijke tariefregeling. Het kan niet zonder meer als een reeds geldend tarief worden gepresenteerd.

De belangrijkste vraag blijft hoeveel een belastingplichtige maximaal moet kunnen betalen voor een invorderingshandeling en wie controleert of die kosten werkelijk in verhouding staan tot het uitgevoerde werk.