Jordan eist openheid over topsalarissen, maar hoe zit het bij EBS, SWM en de eigen ABOP?

DNA-lid Genevièvre Jordan voert de druk op staatsinstellingen op om hun directiesalarissen openbaar te maken. Nadat het Staatsziekenfonds (SZF) haar gepubliceerde cijfers als onjuist bestempelde, daagde zij het fonds uit de werkelijke bedragen bekend te maken. Maar haar pleidooi roept een andere vraag op: gaat Jordan dezelfde openheid eisen bij EBS, SWM en andere instellingen waar partijgenoten van de ABOP bestuurlijke verantwoordelijkheid dragen?

Het SZF heeft in een openbare verklaring afstand genomen van salarisberekeningen die via sociale media circuleren. Volgens het fonds geven deze geen juist beeld van de beloning van zijn directieleden. Welke bedragen wel correct zijn, blijft onvermeld.

Jordan reageerde daarop via een video. Volgens haar heeft de samenleving weinig aan ontkenningen zonder onderbouwing. Staatsinstellingen die haar cijfers betwisten, moeten de juiste informatie verstrekken, desnoods rechtstreeks aan De Nationale Assemblée.

De parlementariër heeft inmiddels overzichten gedeeld van directiebeloningen bij onder meer CASAS, Telesur, Luchthavenbeheer, TAS en FAI. Daarnaast circuleert een aan haar toegeschreven berekening waarbij vier SZF-directieleden gezamenlijk SRD 940.000 per maand zouden ontvangen.

Dat bedrag is niet onafhankelijk bevestigd. Bovendien verwijzen verschillende gepubliceerde overzichten naar oudere arbeidsovereenkomsten. Zonder inzage in actuele contracten en betalingsgegevens kan niet worden vastgesteld welke bedragen daadwerkelijk worden uitgekeerd.

EBS: een eerdere confrontatie

Jordans oproep krijgt een politieke dimensie door haar eerdere opstelling tegenover Energiebedrijven Suriname (EBS).

In januari 2026 uitte zij kritiek op de Unie van Assertieve Vakbonden (UvAV), die had aangedrongen op tijdelijke schorsing van EBS-directeur Leo Brunswijk om vermeende misstanden onafhankelijk te onderzoeken. Jordan stelde destijds dat achter het optreden van de vakcentrale een politieke agenda schuilging.

Leo Brunswijk is de broer van ABOP-voorzitter Ronnie Brunswijk.

Dat familieverband vormt op zichzelf geen aanwijzing voor onregelmatigheden. Wel maakt het de vraag relevant of Jordan bereid is bij EBS dezelfde openheid te verlangen als bij de instellingen waarvan zij momenteel salarisgegevens publiceert.

Hoeveel verdient de EBS-directie? Welke toelagen en voorzieningen zijn overeengekomen? Wie heeft de arbeidsvoorwaarden goedgekeurd en welke resultaten staan tegenover de bestuurlijke kosten?

De vragen zijn des te relevanter omdat EBS de afgelopen periode te maken heeft gehad met interne bestuursconflicten, financiële uitdagingen en discussies over de betrouwbaarheid van de elektriciteitsvoorziening.

SWM: financiële problemen onder verantwoordelijkheid van ABOP-minister

Ook bij de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM) verdient de beloningsstructuur aandacht.

Het waterbedrijf valt onder de beleidsverantwoordelijkheid van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen, geleid door ABOP-minister David Abiamofo.

De minister heeft eerder gewezen op de moeilijke financiële positie van SWM. Verouderde leidingen, noodzakelijke investeringen en onvoldoende inkomsten zetten de bedrijfsvoering onder druk. Tegelijkertijd worden burgers geconfronteerd met problemen rond de drinkwatervoorziening en aansluitkosten.

In december 2025 vertegenwoordigde Abiamofo de Staat bij de benoeming van een nieuwe Raad van Commissarissen.

Wanneer een bedrijf onvoldoende financiële ruimte heeft voor noodzakelijke voorzieningen, is inzicht in de kosten van directie en toezicht eveneens van publiek belang.

Zal Jordan ook de arbeidsovereenkomsten, toelagen en goedkeuringsbesluiten bij SWM opvragen en publiceren?

TAS: de verantwoordelijkheid van Monorath en Brunswijk

Bij de Telecommunicatie Autoriteit Suriname (TAS) is de discussie over directiebeloningen inmiddels uitgegroeid tot een juridisch en politiek vraagstuk.

Het omstreden arbeidscontract van voormalig directeur Wendy Jap-A-Joe werd in november 2021 ondertekend door Harish Monorath, destijds president-commissaris en tegenwoordig minister van Justitie en Veiligheid namens de ABOP.

De overeenkomst bevatte naast een basissalaris verschillende financiële voorzieningen. In een voorlopige rechterlijke beslissing is vastgesteld dat onvoldoende is gebleken dat de voorgeschreven goedkeuringsprocedure werd gevolgd. Het contract is voorlopig buiten werking gesteld. Daarmee is nog geen definitief oordeel gegeven over alle juridische geschilpunten.

RINIEUWS onderzocht eerder hoe het spoor van dit contract leidt naar besluitvorming rond het voormalige Kabinet van de Vicepresident, destijds onder leiding van Ronnie Brunswijk.

De ABOP-voorzitter heeft Monorath publiekelijk verdedigd. Tegen die achtergrond is het relevant of Jordan haar onderzoek verder wil uitbreiden naar de bestuurlijke verantwoordelijkheid achter deze overeenkomst.

Want niet alleen de hoogte van een directiesalaris is van belang. Ook moet duidelijk zijn wie de voorwaarden heeft vastgesteld, welke procedures zijn gevolgd en wie uiteindelijk toestemming gaf.

Waarom ook Natuurlijke Hulpbronnen en Grassalco aandacht verdienen

De verantwoordelijkheid van de ABOP beperkt zich niet tot één staatsbedrijf.

Bij het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen spelen al langer gevoelige dossiers over energie, drinkwater, mijnbouw en goudconcessies.

Minister Abiamofo heeft zich eerder moeten verantwoorden over concessies die verband houden met Ronnie Brunswijk en aan hem gelieerde personen. Daarbij heeft hij benadrukt dat verschillende besluiten teruggaan tot eerdere regeringen.

Ook bij Grassalco zijn vragen gesteld over financieel beheer en bestuurlijk toezicht.

Deze kwesties zijn niet zonder meer vergelijkbaar met directiesalarissen. Ze maken echter duidelijk waarom controle op besluiten, financiële verplichtingen en bestuurlijke bevoegdheden van belang is.

Een transparantieonderzoek dat zich uitstrekt tot EBS, SWM, TAS en Grassalco zou daarom ook inzicht kunnen geven in de verantwoordelijkheid van de politieke en bestuurlijke leiding.

Jordan wijst naar meerdere regeringen

In haar video benadrukt Jordan dat hoge directiebeloningen niet uitsluitend onder de regering-Santokhi-Brunswijk zijn ontstaan.

Volgens haar zijn vergelijkbare overeenkomsten goedgekeurd onder de regeringen-Bouterse en de huidige regering-Simons.

Daarmee verzet zij zich tegen de gedachte dat slechts één regering verantwoordelijk is voor de bestaande salarisafspraken.

Die uitleg verdient nader onderzoek. Want welke contracten zijn precies onder welke regering vastgesteld? Zijn ze later aangepast en wie heeft daarvoor toestemming verleend?

De door Jordan gepubliceerde overzichten leveren vooralsnog geen volledig antwoord op die vragen.

Heeft Jordan haar parlementaire bevoegdheden al benut?

Jordan zegt dat bepaalde staatsbedrijven bijzonder moeilijk informatie verstrekken. Volgens haar lukt het zelfs het parlement niet altijd om arbeidsovereenkomsten te verkrijgen.

Zij heeft aangekondigd hierover vragen aan de regering te stellen zodra de behandeling van de belastingwetten daarvoor ruimte biedt.

Maar heeft zij al schriftelijke informatieverzoeken ingediend? Welke documenten zijn geweigerd en door welke instanties? En waarom zijn eventuele weigeringen nog niet openbaar gemaakt?

Als parlementslid kan Jordan de regering via formele procedures om informatie vragen. Haar uitspraken roepen daarom ook vragen op over welke stappen zij zelf al heeft gezet.

Transparantie begint niet bij de politieke tegenstander en eindigt niet bij de eigen partij

Jordan heeft met haar publicaties een relevante discussie op gang gebracht. De samenleving mag weten hoe publieke instellingen omgaan met directiebeloningen en financiële voorzieningen.

Het SZF moet kunnen uitleggen waarom de gepubliceerde cijfers volgens het fonds onjuist zijn. Jordan moet op haar beurt de herkomst en berekening van haar bedragen kunnen onderbouwen.

Maar haar pleidooi krijgt pas werkelijk inhoud wanneer dezelfde vragen ook worden gesteld bij instellingen waar de eigen partij bestuurlijke invloed heeft.

Dat betekent niet dat partijgenoten bij voorbaat verdacht zijn. Het betekent dat zij aan dezelfde normen van transparantie en verantwoording moeten worden gehouden als ieder ander.

De centrale vraag is daarom niet alleen hoeveel directeuren verdienen, maar ook wie hun contracten goedkeurt, hoe de kosten worden verantwoord en of het parlement zijn controlerende taak daadwerkelijk kan uitvoeren.

Als Jordan vindt dat staatsbedrijven geen heilige huisjes mogen zijn, moet dat uitgangspunt ook gelden voor EBS, SWM, TAS en alle andere instellingen waar de ABOP politieke verantwoordelijkheid draagt.

• 8.000 goudzoekers in gevaar? Sampie slaat alarm. Maar over de schade aan mens en natuur blijft het opvallend stil.
• Jordan eist openheid over topsalarissen, maar hoe zit het bij EBS, SWM en de eigen ABOP?
• Schoolvervoer opnieuw op instorten: overheid betaalt niet en leerlingen dreigen de dupe te worden
• Spoor van omstreden TAS-contract leidt rechtstreeks naar kabinet-Brunswijk
• CASAS wil 30 deskundigen voor herstel luchtvaarttoezicht: herstelplan eerst ‘goedgekeurd’, later ‘beoordeeld’
• Diaspora welkom voor donaties, maar niet voor kritiek? Hoe kijken Surinamers hiernaar?
• RINIEUWS waarschuwde al in 2025 voor Jin Chan: Simons erkent chaos, onderzoek echtgenoot roept vragen op
• NMA erkent gebrekkige controle op gevaarlijke stoffen: regels bestaan, maar toezicht schiet tekort
• Veiligheidsdiensten ontkennen aanwezigheid Comando Vermelho in binnenland
• BLIJFT MONORATH MINISTER OF MOET HIJ VERTREKKEN?