
De druk op de regering om eindelijk duidelijkheid te geven over een reeks gevoelige dossiers neemt toe. NDP-fractieleider Rabin Parmessar gebruikte maandag 7 september de vergadering van De Nationale Assemblee om opnieuw een lijst van kwesties op tafel te leggen waarop volgens hem nog altijd geen concrete antwoorden zijn gekomen. VHP-parlementariër Mahinder Jogi ging daarna nog een stap verder en vroeg het parlement officieel om het volledige onderzoeksrapport over de vervuiling van de Saramaccarivier op te eisen.
Parmessar maakte duidelijk dat hij geen behoefte heeft aan nieuwe toezeggingen of algemene antwoorden. Hij wil weten wat de regering daadwerkelijk heeft gedaan.
Zo vroeg hij opnieuw naar de stand van zaken rond de verdwijning van kwik bij de politiepost Geyersvlijt. Het parlement wordt volgens hem steeds verwezen naar het Openbaar Ministerie en het lopende onderzoek, terwijl de regering overleg voert met de betrokken instanties.
Ook de illegale of omstreden bouwsels op bermen kwamen opnieuw aan de orde. Parmessar verwees onder meer naar de Jan Steenstraat. Hij had verwacht dat daar inmiddels was opgetreden.
“Wat is de stand van zaken concreet?”, was de kern van zijn boodschap.
Daar bleef het niet bij.
Parmessar haalde ook de verdwijning van ruim vier kilogram goud bij staatsmijnbouwbedrijf Grassalco aan. Dat goud werd al in oktober 2025 vermist. Onderzoek naar de zaak speelde maanden later nog steeds en vormde zelfs een van de redenen voor bestuurlijke ingrepen bij Grassalco.
Volgens Parmessar kan het niet zo zijn dat gevoelige zaken maandenlang blijven hangen onder de mededeling dat er “nog onderzoek wordt gedaan”.
Ook de twee trucks die bij Burnside in Coronie werden onderschept kwamen ter sprake. Aanvankelijk werd breed bericht dat het om ruim twee ton cyanide zou gaan. De politie corrigeerde dat later: volgens regiocommandant Jeffrey van Cooten ging het om 150 zakken Jin Chan, een chemisch middel dat binnen de goudsector wordt gebruikt. De vereiste documenten zouden hebben ontbroken en de zaak werd overgedragen aan de Economische Controledienst.
Juist daarom blijft de vraag van Parmessar relevant: wat is inmiddels met de lading, de trucks en de verantwoordelijken gebeurd?
Het zwaarste punt bleef echter de vervuiling van de Saramaccarivier.
Parmessar wilde concreet weten welke maatregelen zijn getroffen tegen het bedrijf of de personen die verantwoordelijk zijn voor de vervuiling en de massale vissterfte. Ook vroeg hij wie uiteindelijk voor de geleden schade gaat opdraaien.
Het onderzoek dat de regering eind augustus presenteerde wees op hoge concentraties chemische stoffen in het water en op zware metalen en cyanide in monsters van levende vissen. President Jennifer Simons verklaarde dat de vervuiling vanuit het concessiegebied van Grassalco kwam en dat het staatsbedrijf zou worden aangesproken.
Maar daarmee is de politieke discussie duidelijk nog niet gesloten.
Mahinder Jogi diende tijdens de vergadering een voorstel van orde in om president Simons te houden aan haar toezegging het volledige onderzoeksrapport naar het parlement te sturen.
Volgens Jogi is dat noodzakelijk omdat er na de uitspraken van de president vragen zijn blijven bestaan over wie precies verantwoordelijk is.
Jogi verwees daarbij naar geluiden in de samenleving dat mogelijk niet het volledige verhaal is verteld en dat bepaalde groepen of personen beschermd zouden kunnen worden. Dat is op dit moment een verdenking en geen vastgesteld feit.
Juist daarom wil hij het rapport zien.
Dat verzoek is opvallend, omdat de regering op 27 augustus zelf bekendmaakte dat het onderzoeksrapport aan De Nationale Assemblee zou worden verstrekt.
De kwestie krijgt daarmee een nieuwe lading. De discussie gaat niet langer alleen over wat er in de Saramaccarivier terecht is gekomen. De vraag wordt nu ook hoeveel informatie het parlement daadwerkelijk krijgt over de bedrijven en personen die in het getroffen gebied actief waren.
Jogi stelde eerder al publiekelijk de vraag of behalve Grassalco ook derden binnen de concessie werkzaamheden uitvoerden. President Simons heeft volgens berichtgeving aangegeven dat een ondernemer binnen de concessie verantwoordelijk was voor de vervuiling en dat Grassalco als concessiehouder mede verantwoordelijk wordt gehouden.
Precies daar zit nu het gat waar DNA in wil kijken.
Wie was die ondernemer? Onder welke overeenkomst werd daar gewerkt? Welke chemicaliën werden gebruikt? Welke vergunningen waren aanwezig? Welke sancties volgen? En wie betaalt uiteindelijk de schade van de gemeenschappen die maandenlang hun rivier niet normaal konden gebruiken?
Parmessar koppelde daar bovendien opnieuw het Mennonietendossier aan. Volgens hem vraagt het parlement al langer duidelijkheid over gronden, activiteiten en de internationale berichten die rond deze groep circuleren. Ook daar wil hij dat de regering na het reces met concrete informatie komt.
Aan het einde van de vergadering verzekerde de parlementsleiding dat het reces niet betekent dat de informatievoorziening stilvalt. Schriftelijke antwoorden van de regering zullen volgens de voorzitter beschikbaar worden gesteld zodra die binnenkomen.
Maar na maanden van onderzoeken, toezeggingen en terugkerende vragen wordt de politieke meetlat steeds eenvoudiger.
Niet nóg een mededeling dat iets wordt onderzocht.
Niet nóg een belofte dat informatie later volgt.
DNA vraagt om namen, documenten, maatregelen en resultaten.
En bij de Saramaccarivier ligt er nu één heel concrete test: komt het volledige rapport daadwerkelijk op tafel?