Bee belooft, Gajadien vraagt: waarom blijft DNA discussiëren over ministerreizen terwijl belangrijke wetten wachten?

PARAMARIBO, 27 oktober 2026 – Terwijl De Nationale Assemblée zich moet buigen over belangrijke wetgeving, waaronder wijzigingen van het Wetboek van Strafvordering en een overeenkomst met de Verenigde Staten over de bestrijding van illegale drugsvluchten, ontstond dinsdag opnieuw een discussie over buitenlandse dienstreizen van ministers. Het onderwerp kwam al in juli en opnieuw op 15 oktober aan de orde. Toch bleek de regering wederom onvoldoende informatie te kunnen verstrekken. Intussen heeft RINIEUWS via openbare binnen- en buitenlandse bronnen verschillende reisbestemmingen van Surinaamse bewindslieden kunnen achterhalen.

Belangrijke wetgeving op de agenda, maar opnieuw dezelfde vragen

De officiële agenda van De Nationale Assemblée laat zien dat dinsdag verschillende gewichtige onderwerpen waren geprogrammeerd. Om 12.00 uur stond de voortzetting van de behandeling van wijzigingen in het Wetboek van Strafvordering gepland. Om 14.00 uur was een openbare vergadering voorzien over een overeenkomst met de Verenigde Staten voor ondersteuning bij het onderscheppen van burgervliegtuigen in het kader van de bestrijding van illegale drugshandel.

Daarnaast stond de mogelijke toetreding van Suriname tot het Latijns-Amerikaanse en Caribische ruimtevaartagentschap ALCE op de agenda. De behandeling van die laatste twee onderwerpen was afhankelijk van de verslagen van de betrokken commissies. Ook waren er commissievergaderingen over belastingrechtspraak, de luchtvaartovereenkomst en regionale samenwerking op ruimtevaartgebied.

Het gaat om onderwerpen met gevolgen voor de strafrechtspleging, nationale veiligheid, internationale samenwerking en belastingrechtspraak. Desondanks kwam tijdens de mededelingen opnieuw de vraag naar buitenlandse ministerreizen naar voren.

Dat parlementariërs om verantwoording vragen, behoort tot hun controlerende taak. Maar wanneer hetzelfde onderwerp bij verschillende vergaderingen terugkeert zonder dat de informatievoorziening structureel wordt geregeld, ontstaat een tweede vraag: waarom moet de openbare vergadering zich telkens bezighouden met een kwestie die tussen regering, parlementsvoorzitter en griffie administratief geregeld zou kunnen worden?

Al sinds juli wordt om dezelfde informatie gevraagd

Op 17 juli vroeg VHP-parlementariër Mahinder Jogi al om een volledig overzicht van de buitenlandse reizen van ministers. Hij wilde weten welke bewindslieden waren vertrokken, naar welke landen zij reisden, wat het doel was, wat de bezoeken hadden opgeleverd en welke bedragen ermee gemoeid waren. NDP-fractieleider Rabin Parmessar ondersteunde destijds het verzoek om transparantie.

Op 15 oktober kwam de kwestie opnieuw ter sprake. Parmessar pleitte toen voor de verplichting om binnen maximaal een maand na een buitenlandse dienstreis verslag uit te brengen. Ministers zouden volgens hem ook mondeling verantwoording moeten kunnen afleggen aan de relevante parlementaire commissies. Twaalf dagen later was het onderwerp opnieuw aanleiding voor discussie.

De vraag van juli was dus nog steeds niet omgezet in een duidelijk werkende rapportageprocedure.

Bee kan geen volledig antwoord geven

Regeringscoördinator Marinus Bee verklaarde dinsdag dat de minister van Financiën en de minister van Olie, Gas en Milieu uitlandig waren. Ook zou vicepresident Gregory Rusland mogelijk op korte termijn naar het buitenland vertrekken. Waarheen Rusland zou reizen en met welk doel, kon Bee niet aangeven.

Vanuit het parlement volgde kritiek. Wanneer een vicepresident namens de regering naar het buitenland vertrekt, moet volgens de parlementariërs duidelijk zijn wat de bestemming en het doel van de reis zijn. VHP-fractieleider Asiskumar Gajadien vroeg bovendien specifiek of minister Miquella Huur van Regionale Ontwikkeling zich in Suriname bevond.

Ook daarop kon Bee tijdens de besproken uitwisseling geen rechtstreeks antwoord geven. Uiteindelijk erkende hij dat hij zich onvoldoende had voorbereid, bood zijn verontschuldigingen aan en beloofde aanvullende informatie te verzamelen.

Die erkenning roept een bestuurlijke vraag op: hoe kan een regering beschikken over verschillende departementen, ministeriële kabinetten en moderne communicatiemiddelen, terwijl haar vertegenwoordiger in het parlement niet volledig weet welke bewindslieden voor officiële werkzaamheden buiten het land verblijven?

RINIEUWS vindt reisgegevens in openbare bronnen

Onderzoek van RINIEUWS toont aan dat verschillende buitenlandse reizen wel degelijk openbaar zijn gedocumenteerd. Minister Adelien Wijnerman van Financiën en Planning verbleef volgens berichtgeving van 18 oktober in Bangkok, Thailand. Zij nam deel aan de jaarvergaderingen van het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank, die van 12 tot en met 18 oktober plaatsvonden. Ook deskundigen van Financiën en vertegenwoordigers van de Centrale Bank namen deel.

In Panama-Stad nam minister Miquella Huur van Regionale Ontwikkeling op 20 en 21 oktober deel aan een internationaal ministerieel ontwikkelingsforum. De bijeenkomst is bevestigd door VN-organisaties. Huur sprak er onder meer over de ontwikkeling van het Surinaamse binnenland, klimaatfinanciering en versterking van overheidsinstellingen. Haar deelname aan het forum was dus openbaar bekend voordat Gajadien op 27 oktober vroeg of zij alweer in Suriname was.

Dat betekent niet dat haar verblijfplaats op dinsdag daarmee is vastgesteld. Het onderstreept juist waarom actuele vertrek- en terugkeergegevens noodzakelijk zijn.

Ook de reis van minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken naar Washington D.C. is gedocumenteerd. Bouva nam op 15 oktober deel aan de US–Caribbean Dialogue en sprak op 16 oktober met OAS-secretaris-generaal Albert Ramdin.

Verder meldde Apintie op 27 oktober dat minister Patrick Brunings van Olie, Gas en Milieu naar Armenië reisde voor de biodiversiteitsconferentie COP17. Vicepresident Rusland bezocht eerder deze maand Curaçao. Buitenlandse berichtgeving van Curaçao Chronicle bevestigt onder andere een overleg op 9 oktober over woningbouw en toekomstige inkomsten uit olie en gas. Die eerdere reis geeft echter geen antwoord op de nieuwe buitenlandse bestemming die dinsdag in het parlement ter sprake kwam.

Deze openbare bronnen bevestigen meerdere buitenlandse activiteiten, maar vormen geen volledig overzicht van de verblijfplaatsen van ministers op 27 oktober. Evenmin geven zij een compleet beeld van de gemaakte kosten en concrete resultaten.

Waarom moet het parlement informatie blijven verzamelen?

Het opmerkelijke is niet dat ministers internationale bijeenkomsten bezoeken. Dienstreizen kunnen nodig zijn voor diplomatieke betrekkingen, investeringen en nationale belangen. Het probleem ontstaat wanneer een vaste, controleerbare informatievoorziening ontbreekt.

Een eenvoudige registratie van vertrekdatum, bestemming, reisdoel, delegatie, kosten en terugkeerdatum kan veel vragen voorkomen. Een aanvullend verslag kan duidelijk maken welke afspraken daadwerkelijk zijn gemaakt.

Toch verklaarde Bee dinsdag dat de regering uitkijkt naar nadere instructies en correspondentie vanuit de parlementsvoorzitter voordat de gevraagde rapportageprocedure verder wordt uitgewerkt. De voorzitter liet weten dat zo nodig schriftelijke afspraken zullen worden gemaakt.

Zo ontstaat een opmerkelijke situatie: terwijl de regering om instructies vraagt en het parlement zegt dat zijn verzoek al duidelijk is, blijft de informatie waarover de discussie gaat onvolledig. Wie neemt verantwoordelijkheid voor het vastleggen én uitvoeren van die afspraken?

Ook het parlement moet kritisch naar zichzelf kijken

De regering is verantwoordelijk voor betrouwbare en tijdige informatie. Het parlement is op zijn beurt verantwoordelijk voor de organisatie van zijn werkzaamheden. Controle op buitenlandse dienstreizen mag geen terugkerend ritueel worden waarbij volksvertegenwoordigers dezelfde vragen stellen, de regering belooft terug te komen met informatie en de volgende vergadering opnieuw hetzelfde gesprek volgt.

Zeker niet op vergaderdagen waarop belangrijke wetsvoorstellen behandeld moeten worden. Het onderwerp kan tijdens mededelingen terecht aan de orde worden gesteld. De vraag is wanneer een herhaald verzoek wordt omgezet in een schriftelijke opdracht, een termijn en controleerbare opvolging.

Dat de discussies daadwerkelijk tot uitstel van wetsbehandelingen hebben geleid, is op basis van de beschikbare informatie niet vastgesteld. Wel staat vast dat de kwestie op meerdere momenten terugkeerde terwijl het parlement een omvangrijke wetgevende agenda had.

Waar blijven de kosten en de resultaten?

Een persbericht over een internationale conferentie is geen volledig dienstreisverslag. Het vermeldt doorgaans welke bijeenkomst is bezocht en waarover is gesproken. Maar hoeveel de reis kostte, hoeveel mensen namens Suriname meereisden, welke bindende afspraken zijn gemaakt en wanneer resultaten zichtbaar worden, blijkt daar niet altijd uit.

Juist die informatie heeft het parlement nodig voor toezicht op de besteding van publieke middelen. Het onderzoek laat zien dat bestemmingen soms via buitenlandse organisaties en media kunnen worden teruggevonden. Dat maakt het des te belangrijker dat de regering zelf een compleet, actueel en controleerbaar overzicht levert.

Parlement mag geen plaats worden voor eindeloze herhaling

De vergadering van 27 oktober legt twee problemen bloot. Enerzijds blijkt de regering niet in staat om op het gevraagde moment alle informatie over buitenlandse activiteiten van bewindslieden te verstrekken. Anderzijds blijft het parlement terugkomen op dezelfde kwestie, zonder dat duidelijk is welke concrete vervolgstappen inmiddels zijn afgedwongen.

Transparantie over ministerreizen is noodzakelijk. Maar ook een parlement dat belangrijke wetgeving moet behandelen, behoort doelgericht te werken. Na de oproepen van juli, 15 oktober en 27 oktober is de vraag niet langer alleen of reisverslagen moeten worden verstrekt. De vraag is waarom het nog altijd nodig is hierover te discussiëren.

Zolang regering en parlement blijven praten over de manier waarop informatie wordt aangeleverd, blijft de inhoudelijke verantwoording op de achtergrond. En terwijl dezelfde vragen terugkeren, liggen er belangrijke wetsvoorstellen die eveneens de volledige aandacht van de volksvertegenwoordiging verdienen.

Suriname heeft belang bij ministers die verantwoording afleggen én een parlement dat zijn controlerende en wetgevende taken effectief uitvoert. Wie zorgt ervoor dat die twee verantwoordelijkheden niet langer in elkaars weg staan?

• Visumvrij voor Surinaamse diplomaten: terugnameakkoord voor migranten zonder verblijfsrecht
• Bee belooft, Gajadien vraagt: waarom blijft DNA discussiëren over ministerreizen terwijl belangrijke wetten wachten?
• Contractstrijd bij TAS verdringt kernvraag: waar is de financiële verantwoording?
• Ramadhin verdedigt zijn zorgbeleid, Misiekaba wijst op tekorten: waar blijft de financiële verantwoording?
• Godfried noemt ABOP ‘politieke maffiabende’ en spreekt over buitenlandse hulp voor Simons
• Gajadien wil VHP-voorzitter worden met eigen kandidatenlijst
• Ruzie om lepel: man vast voor poging tot doodslag
• Minister wil BOB-wet alvast aannemen: opsporingsdiensten nog onvoldoende toegerust
• Ramdjan hekelt aanpak vogelgriep en taxatie kippenhok, Misiekaba verdedigt optreden overheid
• Minister bevestigt uitval koelcellen MMC; vragen over gevolgen blijven open