70 kinderen met diabetes dreigen sensoren kwijt te raken na stop vergoeding SZF

Zeventig kinderen met diabetes type 1 die onder behandeling zijn van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) krijgen hun glucosesensoren momenteel niet meer vergoed door het Staatsziekenfonds (SZF). DNA-lid Ameerani Jarbandhan heeft de regering tijdens een openbare vergadering dringend gevraagd om in te grijpen.

De sensoren zijn voor kinderen met diabetes type 1 belangrijk voor het voortdurend controleren van hun glucosewaarden. In plaats van telkens in een vinger te moeten prikken om te bepalen of de bloedsuiker te hoog of te laag is, kan de glucosewaarde met behulp van een sensor worden gevolgd.

Volgens Jarbandhan heeft ieder kind twee sensoren per maand nodig. Eén sensor kost SRD 3.150. Dat betekent dat de kosten per kind uitkomen op SRD 6.300 per maand.

Voor de groep van zeventig kinderen gaat het daarmee om ongeveer SRD 441.000 per maand. Op jaarbasis komt dat neer op ruim SRD 5,29 miljoen.

Jarbandhan bracht de kwestie onder de aandacht van de regering en benadrukte dat het om kinderen gaat.

„Graag uw aandacht, regering, via u voorzitter, voor deze kinderen. Als we niet investeren in de toekomst van Suriname, wat gaat er dan van Suriname overblijven?”, zei het DNA-lid.

Het parlementslid vroeg de regering om actie te ondernemen zodat de vergoeding voor de sensoren kan worden voortgezet.

De situatie kan vooral zwaar wegen op gezinnen die de sensoren zelf moeten bekostigen. Een bedrag van SRD 6.300 per maand is voor veel huishoudens een aanzienlijke extra uitgave, terwijl de sensoren niet als luxeproduct worden gebruikt, maar voor de dagelijkse controle van diabetes type 1.

Uit de verklaring van Jarbandhan wordt niet duidelijk waarom SZF de vergoeding heeft stopgezet, sinds wanneer dit het geval is en of er sprake is van een tijdelijke of structurele maatregel.

Ook is nog niet duidelijk of SZF of het ministerie van Volksgezondheid inmiddels maatregelen heeft getroffen om de vergoeding voor de zeventig kinderen te hervatten.

Jarbandhan liet er in het parlement in ieder geval weinig twijfel over bestaan waar volgens hem de prioriteit moet liggen: bij de kinderen.