
PARAMARIBO — De inheemse gemeenschap Gran Kriki voert de druk op rond de activiteiten van ondernemer Dwarka. Bewoners hebben een toegangsweg gebarricadeerd en eisen dat zijn vergunning wordt ingetrokken. In een interview met het programma Tra Fas’ De stelt de kapitein van Gran Kriki dat de activiteiten het traditionele leefgebied van de gemeenschap raken. Tegelijk plaatst hij stevige vraagtekens bij de rol van overheidsinstanties, uitgevoerde onderzoeken en documenten die volgens hem nog altijd niet aan de gemeenschap zijn verstrekt.
Volgens de kapitein is Dwarka al meerdere jaren actief in het gebied. Tijdens het interview wordt gesteld dat de ondernemer zelf zou hebben aangegeven ongeveer zes jaar daar bezig te zijn. Ook zou in die periode meer dan eens een vergunning zijn verleend. Hoeveel vergunningen precies zijn verstrekt, voor welke periode en onder welke voorwaarden, moet nog aan de hand van officiële documenten worden vastgesteld.
Een belangrijk onderdeel van het conflict betreft een onderzoek van de Nationale Milieu Autoriteit (NMA). Volgens de kapitein blijkt uit een beoordeling dat bij werkzaamheden dieper is gegraven dan volgens de voorwaarden was toegestaan. De beoordeling zou negatief zijn geweest.
Dat roept direct de vraag op wat vervolgens met die constatering is gedaan. Als een bevoegde milieuautoriteit vaststelt dat voorwaarden niet zijn nageleefd, wil de gemeenschap weten welke maatregelen zijn genomen en waarom activiteiten in het gebied konden doorgaan.
Tegelijk bestaat volgens de kapitein onduidelijkheid over een ander onderzoek. Hij zegt dat de NMA op een locatie geen onderzoek kon uitvoeren omdat medewerkers geen toegang kregen. Daartegenover staat volgens hem een mededeling van de districtscommissaris dat er wél onderzoeksresultaten beschikbaar zouden zijn.
Hoe kan er een onderzoeksresultaat liggen van een locatie waar volgens de informatie van de NMA geen onderzoek is uitgevoerd?
De gemeenschap wil daarom niet langer uitsluitend mondelinge mededelingen. “Ik wil alles zwart op wit zien,” zegt de kapitein in Tra Fas’ De.
Ook Grondbeleid en Bosbeheer (GBB) speelt volgens de kapitein een belangrijke rol. De DC zou hem hebben meegedeeld dat uit informatie van GBB blijkt dat het gebied waar Dwarka activiteiten uitvoert niet binnen het dorp Gran Kriki valt.
De kapitein bestrijdt die redenering. Volgens hem gaat het om traditioneel leefgebied van de gemeenschap. Hij zegt het rapport waarop die conclusie zou zijn gebaseerd te hebben opgevraagd, maar het niet te hebben ontvangen.
Daarmee ontstaat opnieuw een belangrijke vraag: op basis van welke kaarten, metingen en juridische criteria is bepaald dat het gebied waar Dwarka actief is niet tot het traditionele leefgebied van Gran Kriki behoort?
Volgens de kapitein kan het gebied niet uitsluitend worden beoordeeld aan de hand van de afstand tot de woningen. Bewoners gebruiken het omliggende bos volgens hem voor jacht en visserij, maar ook voor het verzamelen van medicinale planten en materialen voor traditioneel gebruik.
“Ons bos is onze apotheek,” zegt hij. Het bos is volgens hem tegelijkertijd de “supermarkt” van de gemeenschap.
Voor Gran Kriki gaat het conflict daardoor niet uitsluitend over graafwerkzaamheden. Het draait ook om de vraag hoeveel zeggenschap een inheemse gemeenschap heeft over een gebied dat zij traditioneel gebruikt wanneer de overheid daar vergunningen of concessies verstrekt.
Aan het einde van het interview doet de kapitein nog een opvallende uitspraak. Volgens hem bevinden zich naast Dwarka nog drie tot vier andere concessiehouders die eveneens in het gebied activiteiten zouden willen ontplooien.
Hij roept de media expliciet op dat verder te onderzoeken.
Rinieuws heeft deze bewering nog niet onafhankelijk kunnen bevestigen. Als de informatie klopt, wordt de kwestie groter dan één ondernemer of één vergunning. Dan rijst de vraag hoeveel concessies in en rond het traditionele leefgebied van Gran Kriki zijn uitgegeven en in hoeverre de gemeenschap daarbij is betrokken.
De bewoners hebben inmiddels een toegangsweg gebarricadeerd. Volgens de kapitein is dat geen symbolische actie voor één dag.
“Zolang die vergunning niet ingetrokken wordt, blijven we,” zegt hij.
Daarmee ligt de druk bij de verantwoordelijke instanties. Gran Kriki vraagt niet alleen om gesprekken, maar om documenten: de vergunning en voorwaarden waaronder Dwarka mag werken, de bevindingen van de NMA, de stukken van GBB over de begrenzing van het gebied en duidelijkheid over eventuele andere concessies.
Na jaren van activiteiten en protesten blijft daarmee een simpele maar belangrijke vraag overeind: wie gaf toestemming, onder welke voorwaarden werd die toestemming verleend en waarom zegt Gran Kriki de belangrijkste antwoorden nog altijd niet zwart op wit te hebben?