Sampi biedt excuses aan na uitspraken over Mennonieten

PARAMARIBO – Sampi heeft zijn eerdere uitspraken over de komst van Mennonieten naar Suriname verduidelijkt en excuses aangeboden aan mensen die zich door zijn woorden geraakt hebben gevoeld. Volgens hem zijn zijn opmerkingen anders overgekomen dan hij had bedoeld. Hij benadrukt dat hij niet tegen de komst van Mennonieten is, maar vindt dat ontwikkelingen in het binnenland niet mogen plaatsvinden zonder consultatie van de betrokken gemeenschappen.

De verklaring volgt op commotie die volgens Sampi is ontstaan na een interview met De Ware Tijd over de komst van Mennonieten naar Suriname. Hij zegt daarom duidelijkheid te willen geven over wat hij met zijn uitspraken heeft bedoeld.

“Ik heb geen problemen met de komst van de Mennonieten”, stelt Sampi. Volgens hem moet zijn eerdere uitspraak worden gezien in de context dat dergelijke ontwikkelingen wel via de juiste weg moeten plaatsvinden.

Binnenland moet worden geraadpleegd

Voor Sampi ligt het belangrijkste punt bij de positie van de bewoners van het binnenland. Hij vindt dat er een duidelijke consultatie moet plaatsvinden met onder anderen kapiteins, basja’s en andere betrokken autoriteiten en gemeenschappen.

Die mensen moeten volgens hem daadwerkelijk de mogelijkheid krijgen om ja of nee te zeggen tegen ontwikkelingen die hun woon- en leefgebied raken. Sampi koppelt dit nadrukkelijk aan de wettelijke erkenning van de rechten van inheemse en tribale volken.

Hij stelt dat hij al jaren pleit voor erkenning van deze rechten en daarom niet zonder meer zijn goedkeuring kan geven aan dergelijke ontwikkelingen.

Kritiek op besluitvorming centrale overheid

Hoewel Sampi excuses aanbiedt voor de manier waarop zijn eerdere woorden zijn overgekomen, trekt hij zijn inhoudelijke zorgen niet in.

Hij bekritiseert de manier waarop volgens hem regelmatig over projecten in het binnenland wordt besloten. Sampi stelt dat de centrale overheid besluiten neemt, waarna bewoners van het binnenland met de gevolgen worden geconfronteerd.

Hij wil voorkomen dat ook bij projecten rond de Mennonieten besluiten worden genomen zonder dat het binnenland wordt erkend en zonder dat de mening van de betrokken gemeenschappen wordt meegenomen.

‘Verkeerde woordkeuze’

Over de ontstane commotie toont Sampi zich wel zelfkritisch. Hij zegt dat mensen nooit te jong of te oud zijn om te leren en erkent dat er mogelijk sprake is geweest van een verkeerde woordkeuze op een verkeerd moment.

Hij biedt daarom opnieuw zijn verontschuldigingen aan wanneer zijn uitspraken verkeerd zijn overgekomen.

Tegelijk benadrukt Sampi dat hij niet tegen ontwikkeling of tegen verantwoord uitgevoerde projecten is. Volgens hem moet er echter worden voorkomen dat bij dergelijke initiatieven de natuur, identiteit en het milieu worden aangetast.